شعر از فروغ فرخزاد:شعر هرجایی از دفتر دیوارماز پیش من برو که دل آزارمتا پایدار و سست و گنهکارمدر کنج سینه یک دل دیوانهدر کنج دل هزار هوس دارمقلب تو پاک و دامن من ناپاکمن شاهدم به خلوت بیگانهتو از شراب بوسه من مستیمن سرخوش از شراب و پیمانهچشمان من هزار زبان داردمن ساقیم به محفل سرمستانتا کی زدرد عشق سخن گوییگر بوسه خواهی از لب من بستانعشق تو همچو پرتو مهتابستتابیده بی خبر به لجنزاریباران رحمتی است که می باردبر سنگلاخ قلب گنهکاریمن ظلمت و تباهی جاویدمتو آفتاب روشن امیدیبر جانم ای فروغ سعادت بخشدیر است این زمان که تو تابیدیدیر آمدی و دامنم از کف رفتدیر آمدی و غرق گنه گشتماز تندباد ذلت و بدنامی + نوشته شده در جمعه ۱۴ بهمن ۱۴۰۱ ساعت 13:20 توسط احمدرضا هدایتی دزفولی  | 

شعر از فروغ فرخزاد:شعر هرجایی از دفتر دیواراز پیش من برو که دل آزارمتا پایدار و سست و گنهکارمدر کنج سینه یک دل دیوانهدر کنج دل هزار هوس دارمقلب تو پاک و دامن من ناپاکمن شاهدم به خلوت بیگانهتو از شراب بوسه من مستیمن سرخوش از شراب و پیمانهچشمان من هزار زبان داردمن ساقیم به محفل سرمستانتا کی زدرد عشق سخن گوییگر بوسه خواهی از لب من بستانعشق تو همچو پرتو مهتابستتابیده بی خبر به لجنزاریباران رحمتی است که می باردبر سنگلاخ قلب گنهکاریمن ظلمت و تباهی جاویدمتو آفتاب روشن امیدیبر جانم ای فروغ سعادت بخشدیر است این زمان که تو تابیدیدیر آمدی و دامنم از کف رفتدیر آمدی و غرق گنه گشتماز تندباد ذلت و بدنامی + نوشته شده در جمعه ۱۴ بهمن ۱۴۰۱ ساعت 13:20 توسط احمدرضا هدایتی دزفولی  | 

چقدر اين متن دلنشينه...

ای که انداخته ای در دل ما هلهله ایدل و دینم همه بردی و نکردم گله ایبه تو وابسته شدم خانه خرابم کردیبه همم ریخته ای وای مگر زلزله ایبه چه تشبیه کنم سلسه ی موی تو رابه چه توصیف کنم حالت ابروی تو راباید از چهره ی زیبای تو طرحی بکشمتا ببینند همه قدرت جادوی تو رامو پریشان میکنی دل میبری وای وایخنده هایت کشته مارا محشری وای وایبینظیری دلربایی ترسم از اینستبگذری از عشق پاکم سرسری وای وایمو پریشان میکنی دل میبری وای وایخنده هایت کشته مارا محشری وای وایبی نظیری دلربایی ترسم از اینستبگذری از عشق پاکم سرسری وای وایجوهر شعری و آرایه ی اعجازی توغزل ناب منی دلبر و طنازی توبه تو وابسته شدن عاقبتش معلوم استبدتر از زلزله ی خانه براندازی تومو پریشان میکنی دل میبری وای وایخنده هایت کشته مارا محشری وای وایبینظیری دلربایی ترسم از اینستبگذری از عشق پاکم سرسری وای وایمو پریشان میکنی دل میبری وای وایخنده هایت کشته مارا محشری وای وایبی نظیری دلربایی ترسم از اینستبگذری از عشق پاکم سرسری وای وای + نوشته شده در چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱ ساعت 7:23 توسط احمدرضا هدایتی دزفولی  | 

*دارم به خانه سالمندان ميروم*این متن توسط یک خانم نویسنده بازنشسته نوشته شده که احساسش را زمان انتقال به خانه سالمندان به نگارش در آورده است:*دارم به خانه سالمندان میروم،مجبورم.*وقتی زندگی به نقطه ای میرسد که دیگر قادر به حمایت از خودت نیستی، بچه هایت به نگهداری از فرزندان خودشان مشغول اند و نمی توانند ازتو نگهداری کنند، این تنها راه باقیمانده است.خانه سالمندان شرایط خوبی دارد: اتاقی ساده، همه نوع وسایل سرگرمی، غذای خوشمزه، خدمات هم خوب است.فضا هم بسیار زیباست اما قیمتش ارزان نیست.حقوق بازنشستگی من به سختی می تواند این هزینه را پوشش دهد.البته اگر خانه ی خودم را بفروشم به راحتی از پس هزینه اش برمی آیم. می توانم در بازنشستگی خرجش کنم؛ تازه ارث خوبی هم برای پسرم بگذارم.پسرم میگوید : «پول ها و اموالت باید به خودت لذت بدهد. ناراحتِ ما نباش.»حالا من باید برای رفتن به خانه سالمندان آماده شوم. به هم ریختن خانه خیلی چیزها را دربرمی گیرد:1⃣ جعبه ها، چمدان ها، کابینت و کشوها که پر از لوازم زندگی است، لباس ها و لوازم خواب برای تمام فصول.2⃣ از جمع کردن خوشم می آمد. کلکسیون تمبر، ده ها نوع قوری دارم. کلکسیون های کوچک زیاد، مثل گردنبندهایی از سنگ کهربا و چوب گردو و از این قبیل.3⃣ عاشق کتابم. کتابخانهام پر از کتاب است. انواع شیشه بطری مرغوب خارجی. از هر نوع وسایل آشپزخونه چند ست دارم.4⃣ دیگ و قابلمه و بشقاب و هر چه که می شود دریک آشپزخانه پر تصور کرد. ده ها آلبوم پر از عکس و... به خانه پر از لوازم نگاه میکنم و نگران می شوم. خانه سالمندان تنها یک اتاق با یک کابینت، یک میز، یک تخت، یک کاناپه، یک یخچال، یک تلویزیون، یک گاز و ماشین لباسشویی دارد.دیگر جایی برای آن همه وسایلی که یک عمر جمع کر